ΣΥΓΚΡΙΣΕΙΣ


Αναπόφευκτες συγκρίσεις!

Του γιατρού Γιώργου Νεοφώτιστου

«Ελπίζω ότι όσοι εξ υμών συμμετάσχουν εις την Κυβέρνησιν θέλουν γνωρίσει μεθ’ εμού ότι εις τας παρούσας περιπτώσεις, όσοι ευρίσκονται εις δημόσια υπουργήματα δεν είναι δυνατόν να λαμβάνουν μισθούς αναλόγως με τον βαθμό του υψηλού υπουργήματός των και με τας εκδουλεύσεις των, αλλ’ ότι οι μισθοί ούτοι πρέπει να αναλογούν ακριβώς με τα χρηματικά μέσα, τα οποία έχει η Κυβέρνησις εις την εξουσίαν της».

«Eφ’ όσον τα ιδιαίτερα εισοδήματά μου αρκούν διά να ζήσω, αρνούμαι να εγγίσω μέχρι και του οβολού τα δημόσια χρήματα, ενώ ευρισκόμεθα εις το μέσον ερειπίων και ανθρώπων βυθισμένων εις εσχάτην πενίαν».

Αυτή ήταν η τοποθέτηση του πρώτου Κυβερνήτη της Ελλάδας Ιωάννη Καποδίστρια, κατά τη διάρκεια της Δ΄ Εθνοσυνέλευσης, τη 1/8/1829, όταν αποφασίστηκε από τους Έλληνες βουλευτές να του δοθεί μισθός Κυβερνήτη.

Λίγο καιρό πριν, κάποιος από τους πολιτικούς μας αναφέρθηκε στο όνομα του μεγάλου Κυβερνήτη. Να τονίσω εδώ πως, σύμφωνα με τις δικές του εκτιμήσεις, βρισκόμαστε σαν λαός στην πιο ζοφερή οικονομική κατάσταση μεταπολεμικά. Όλοι μας γνωρίζουμε πως οι πολίτες αυτής της χώρας αντιμετωπίζουν το φάσμα όχι μόνο της φτωχοποίησης αλλά και της απώλειας της περιουσίας των.

Θα μπορούσαμε να πούμε πως ξαναζούμε μια κατάσταση που δεν απέχει πολύ, τηρουμένων των αναλογιών, από την οικονομικοκοινωνική κατάσταση της τότε, μόλις απελευθερωμένης, Ελλάδας.

Η τοποθέτηση του πρωθυπουργού όμως πόρρω απέχει από το να παρουσιάσει αυτή ακριβώς την πλευρά του Καποδίστρια, κάνοντας μνεία μόνο στο πιθανό λόγο για τον οποίον δολοφονήθηκε. Ίσως δεν είχε διαβάσει αυτή την ιστορική παραίνεση του Κυβερνήτη προς τους βουλευτές του. Προφανώς στις δικές του σκέψεις δεν περιλαμβάνονται παρόμοιες πρακτικές. Ακόμα και όταν απευθύνεται στους πολίτες και τους καλεί να δεχτούν μέτρα τόσο σκληρά, που δεν έχουν προηγούμενο.

Όμως σε κάτι τέτοιες λεπτομέρειες αποκαλύπτεται το μεγαλείο του κάθε Κυβερνήτη.

Πόσο πειστικός θα ήταν ο πρωθυπουργός αν, πριν καν ζητήσει από τους πολίτες θυσίες , να τους πει:

« ..Σας καλώ να συμμετάσχετε στη προσπάθεια ανόρθωσης της οικονομικής κατάστασης της χώρας, ακολουθώντας το δικό μου παράδειγμά....».

Και αμέσως μετά, αφού είχε παραιτηθεί από οποιαδήποτε οικονομική αποζημίωση, όπως είχε κάνει ο Καποδίστριας, να επαναλάβει τα παραπάνω λόγια του Κυβερνήτη.

Θα ήθελα να προλάβω κάποιους, που πιθανόν να με θεωρήσουν λαϊκιστή. Είναι μια πάγια τακτική, κάθε φορά που κάποιος αναφέρεται σε μισθούς, σε συντάξεις και στα προνόμια των υπουργών και βουλευτών, αυτό να θεωρείται λαϊκισμός.

Θα ήθελα να υπενθυμίσω πως ο βουλευτής δεν ασκεί επάγγελμα αλλά λειτούργημα και μάλιστα ένα δημόσιο λειτούργημα, κάτι που πολλοί φαίνεται πως το λησμονούν.

Τα έσοδα τους και τα προνόμια δεν θα έπρεπε να προκαλούν αλλά, όπως είπε ο Καποδίστριας απευθυνόμενος στους τότε βουλευτές, « ..οι μισθοί σας θα πρέπει να αναλογούν με τα χρηματικά μέσα που έχει η Κυβέρνηση στη διάθεση της. ….».

Τέλος οι πολιτικοί μας ταγοί φαίνεται να λησμονούν το πρώτιστο προτέρημα του Έλληνα, που ακούει στο όνομα “φιλότιμο”. Και γι’ αυτό δεν προσπάθησαν ούτε να το “εκμεταλλευτούν”, αλλά πολύ περισσότερο με την συμπεριφορά τους σε αυτούς τους στους χαλεπούς καιρούς, δεν φρόντισαν να αποκτήσουν το δικαίωμα για να μπορούν να το επικαλεστούν.

Και εδώ πάλι θα αναφερθώ στους τότε χειρισμούς του Καποδίστρια, για να καταλάβουν κάποιοι, τι θα όφειλε να κάνει ένας Κυβερνήτης, ούτως ώστε να έχει μετά το δικαίωμα να .. καλεί τους πολίτες να συμμετάσχουν σε μεγάλες θυσίες..

«…Εκτύπησα πρώτον τας θύρας των μεγάρων των πλουσίων ... Ηναγκάσθην κατόπιν να κτυπήσω και τας θύρας των πτωχών, ζητώντας τον οβολόν τους..

Έπρεπε να ημπορώ να τους λέγω: Έδωσα πρώτος εγώ τα πάντα…”.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις