ΡΟΖ ΠΑΡΤΙ.....
ΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΣ - ΤΟ ΒΗΜΑ, 5/6/2011
Για να κεντρίσουν το ενδιαφέρον των στελεχών τους οι εταιρείες επιστρατεύουν ευφάνταστα «ροζ» πάρτι
Ξεπερνά τη φαντασία
O βρετανός συγγραφέας ΜάρκουςΒιλς έχει αφάνταστη εφευρετικότητα. Στο θρίλερ του Bad Banker περιγράφει ένα «έξαλλο» πάρτι το 2006, λίγο πρoτού ξεσπάσει η µεγάλη πιστωτική κρίση. ∆ιοργανωτής της γιορτής είναι ο διευθυντής µιας τράπεζας, ο οποίος έχει «νοικιάσει» 20 ιερόδουλες.«Για να µην τις µπερδεύουν µε τις συζύγους των άλλων τραπεζιτών, σκέφθηκα να φορέσω στα χέρια τους µπλε κορδελάκια» λέει. Παρόµοια κορδελάκια φορούσαν και τα «κορίτσια» στο πάρτι της γερµανικής ασφαλιστικής εταιρείας. Οταν ο κ. Βιλς άκουσε για το όργιο της Βουδαπέστης είπε ότι «ηπραγµατικότητα ξεπέρασε τη φαντασία µου».
6,5 δισ. ευρώ ο επίσημος τζίρος στα «κόκκινα φανάρια» της Γερμανίας
Οι «γραβατωμένοι βάρβαροι»
Σ τη Γερµανία απασχολούνται σήµερα, σύµφωνα µε το οµοσπονδιακό υπουργείο Εργασίας, περισσότερες από 400.000 ιερόδουλες.
Ο κλάδος έχει, επίσηµα, τζίρο ύψους 6,5 δισ. ευρώ, ανεπίσηµα πολύ µεγαλύτερο, δεδοµένου ότι πολλές σεξουαλικές συναλλαγές συνεχίζουν να γίνονται στη «µαύρη».
Κατά παράδοξο τρόπο ωστόσο, για τα χρήµατα που προέρχονται από τις φίρµες δεν υπάρχουν συγκεκριµένα στοιχεία. Οι «γραβατωµένοι βάρβαροι», όπως απεκάλεσε εφηµερίδα τους µάνατζερ και υπαλλήλους των εταιρειών που είναι θαµώνες των «µπουρδέλων», ντρέπονται να µιλήσουν ανοιχτά για τις επισκέψεις τους – παρά τη νοµιµοποίηση της πορνείας. Οι εκτιµήσεις για το ύψος των σχετικών ποσών είναι έτσι έµµεσες. Μια τέτοια κάνει η Φελίσιτας Σίροβ, διευθύντρια του «Cafe Psst», του πρώτου οίκου ανοχής µε επίσηµη άδεια λειτουργίας στο Βερολίνο. «Πολλές µεγάλες φίρµες έχουν µαύρα ταµεία για σεξουαλικό τουρισµό στο εξωτερικό» λέει. «Και αν τα χρήµατα δεν φθάνουν γι’ αυτό, τότε προσφέρουν επισκέψεις σε τοπικούς οίκους ανοχής ή σε νυχτερινά κλαµπ».
Μια άλλη ιδέα γι’ αυτό δίνει η δραστηριότητα εταιρειών που είναι ειδικευµένες στη διοργάνωση σεξουαλικών πάρτι, όπως εκείνα στη Βουδαπέστη, στο «σέρβις» των οποίων ανήκει και η ενοικίαση escorts και call girls, είτε για άτοµα είτε για οµάδες.
Αλλά και αρκετές εταιρείες που διοργανώνουν κλασικές γιορτές για επιχειρήσεις δεν πάνε πίσω. «Κάνουν ό,τι τους λένε οι πελάτες» βεβαιώνει άνθρωπος του κλάδου. «Φτάνει αυτοί να πληρώσουν αδρά γι’ αυτό».
Η «προέλαση του οργίου» («Der Spiegel») είναι, όπως φαίνεται, ακατανίκητη. Και ο λόγος γι’ αυτό δεν είναι προφανώς αυτό καθαυτό το σεξ, αλλά η µετατροπή του σε «κίνητρο». Το τελευταίο συνδυάζει αισθησιακή (σεξ) και κοινωνική (αναγνώριση) ικανοποίηση. Ετσι µπαίνει στην υπηρεσία της επιχείρησης, αν και µε διφορούµενο τρόπο. «Τα incentives δένουν τα συµφέροντα και είναι, από αυτή την άποψη, οι µικροί συγγενείς της διαφθοράς» λέει η κυρία Αϊκελ. «Εκείνοι που αποδέχονται τη σεξουαλική ανταµοιβή µπορεί να γίνουν εύκολα αντικείµενα εκβιασµού». Αλλά και το αντίθετο συµβαίνει. Εκείνοι, προσθέτει, που προσφέρουν σεξουαλικές υπηρεσίες µπορούν κάλλιστα να γίνουν αντικείµενο εκβιασµού από τους «ανταµειβόµενους».
Ο κλάδος έχει, επίσηµα, τζίρο ύψους 6,5 δισ. ευρώ, ανεπίσηµα πολύ µεγαλύτερο, δεδοµένου ότι πολλές σεξουαλικές συναλλαγές συνεχίζουν να γίνονται στη «µαύρη».
Κατά παράδοξο τρόπο ωστόσο, για τα χρήµατα που προέρχονται από τις φίρµες δεν υπάρχουν συγκεκριµένα στοιχεία. Οι «γραβατωµένοι βάρβαροι», όπως απεκάλεσε εφηµερίδα τους µάνατζερ και υπαλλήλους των εταιρειών που είναι θαµώνες των «µπουρδέλων», ντρέπονται να µιλήσουν ανοιχτά για τις επισκέψεις τους – παρά τη νοµιµοποίηση της πορνείας. Οι εκτιµήσεις για το ύψος των σχετικών ποσών είναι έτσι έµµεσες. Μια τέτοια κάνει η Φελίσιτας Σίροβ, διευθύντρια του «Cafe Psst», του πρώτου οίκου ανοχής µε επίσηµη άδεια λειτουργίας στο Βερολίνο. «Πολλές µεγάλες φίρµες έχουν µαύρα ταµεία για σεξουαλικό τουρισµό στο εξωτερικό» λέει. «Και αν τα χρήµατα δεν φθάνουν γι’ αυτό, τότε προσφέρουν επισκέψεις σε τοπικούς οίκους ανοχής ή σε νυχτερινά κλαµπ».
Μια άλλη ιδέα γι’ αυτό δίνει η δραστηριότητα εταιρειών που είναι ειδικευµένες στη διοργάνωση σεξουαλικών πάρτι, όπως εκείνα στη Βουδαπέστη, στο «σέρβις» των οποίων ανήκει και η ενοικίαση escorts και call girls, είτε για άτοµα είτε για οµάδες.
Αλλά και αρκετές εταιρείες που διοργανώνουν κλασικές γιορτές για επιχειρήσεις δεν πάνε πίσω. «Κάνουν ό,τι τους λένε οι πελάτες» βεβαιώνει άνθρωπος του κλάδου. «Φτάνει αυτοί να πληρώσουν αδρά γι’ αυτό».
Η «προέλαση του οργίου» («Der Spiegel») είναι, όπως φαίνεται, ακατανίκητη. Και ο λόγος γι’ αυτό δεν είναι προφανώς αυτό καθαυτό το σεξ, αλλά η µετατροπή του σε «κίνητρο». Το τελευταίο συνδυάζει αισθησιακή (σεξ) και κοινωνική (αναγνώριση) ικανοποίηση. Ετσι µπαίνει στην υπηρεσία της επιχείρησης, αν και µε διφορούµενο τρόπο. «Τα incentives δένουν τα συµφέροντα και είναι, από αυτή την άποψη, οι µικροί συγγενείς της διαφθοράς» λέει η κυρία Αϊκελ. «Εκείνοι που αποδέχονται τη σεξουαλική ανταµοιβή µπορεί να γίνουν εύκολα αντικείµενα εκβιασµού». Αλλά και το αντίθετο συµβαίνει. Εκείνοι, προσθέτει, που προσφέρουν σεξουαλικές υπηρεσίες µπορούν κάλλιστα να γίνουν αντικείµενο εκβιασµού από τους «ανταµειβόµενους».
Σχόλια