ΣΚΕΨΕΙΣ ΠΕΡΙ ΑΓΑΠΗΣ ΚΑΙ ΚΡΙΣΗΣ -(ΣΥΜΦΩΝΩ ΣΕ ΠΟΛΛΑ ΜΕ ΤΟ ΦΙΛΟ ΜΟΥ ΧΡΙΣΤΟ ΤΣΙΚΟΥΡΑ
Αγάπη και κρίση.
Ήρθε προχτές στη μνήμη μου, το κείμενο εκείνο της Καινής Διαθήκης, που μιλάει για τους προφήτες του Θεού οι οποίοι θα δράσουν τον καιρό του αντιχρίστου. καὶ εἴ τις αὐτοὺς θέλει ἀδικῆσαι, πῦρ ἐκπορεύεται ἐκ τοῦ στόματος αὐτῶν καὶ κατεσθίει τοὺς ἐχθροὺς αὐτῶν· καὶ εἴ τις θελήσει αὐτοὺς ἀδικῆσαι, οὕτω δεῖ αὐτὸν ἀποκτανθῆναι. οὗτοι ἔχουσιν ἐξουσίαν τὸν οὐρανόν κλεῖσαι, ἵνα μὴ ὑετὸς βρέχῃ τὰς ἡμέρας τῆς προφητείας αὐτῶν, καὶ ἐξουσίαν ἔχουσιν ἐπὶ τῶν ὑδάτων στρέφειν αὐτὰ εἰς αἷμα καὶ πατάξαι τὴν γῆν ἐν πάσῃ πληγῇ, ὁσάκις ἐὰν θελήσωσι. (Αποκ. ΙΑ΄ 5-6)
Βλέπει κανείς εδώ, ότι ακόμα και στον καιρό αυτού του ίδιου, του μέγιστου κακού ανθρώπου, που θα είναι κοσμοκράτορας και θα έχει και τους δαίμονες στις διαταγές του, οι πιστοί έχουν δύναμη. Ακόμα και τότε θα υπάρχει η αλήθεια σαν φωτιά που βγαίνει από το στόμα τους. (Αν έτσι ερμηνεύεται το πυρ εκ του στόματος). Βλέπει μάλιστα πως ούτε να τους σκοτώσουν δε θα μπορούν, αλλά θα σκοτώνονται όσοι θελήσουν να τους αδικήσουν.
Σας εξομολογούμαι αδέρφια, ότι χαίρομαι που θα τιμωρούνται εκείνοι που θα θελήσουν να τους αδικήσουν. Δεν ξέρω αν θα μου το καταλογίσετε σαν έλλειψη αγάπης στους εχθρούς, αλλά χαίρομαι. Χαίρομαι που υπάρχει, έστω μια περίπτωση, που δεν παρουσιάζονται οι πιστοί καρπαζοεισπράκτορες, αλλά «βαράνε στο ψαχνό». Βέβαια και ο Άγιος Νικόλαος ο Πλανάς, πήρε ένα ξύλο και σακάτεψε μερικούς ασεβείς. Ο Μωυσής σκότωσε έναν Αιγύπτιο.
Θα μου πείτε, καλά αυτά σου αρέσουν εσένα; Οι σκοτωμοί; Όχι δε μου αρέσουν, αλλά δε μου αρέσει και να μας βασανίζουν ατιμώρητοι και να το απολαμβάνουν. Ίσως πάλι μου πείτε, και εσύ αμαρτωλός είσαι αλλά ο Θεός δε σε σκότωσε. Ε, τον ευχαριστώ πολύ και τον παρακαλώ να με αξιώσει σε μετάνοια και σωτηρία. Ίσως να υπάρχουν περιστάσεις που δικαιολογείται εκείνος που σκοτώνει. Όταν έρχονται εναντίον του αποφασισμένοι άνθρωποι για κάθε κακό, αποκτηνωμένοι, ίσως και να δικαιολογείται και να δικαιώνεται.
Βλέπουμε πως οι προφήτες θα προκαλέσουν πληγές σε αυτούς που καλοπερνούν αδικώντας. Είναι κακοί και χαιρέκακοι οι προφήτες; Όχι βέβαια. Η δίκαια κρίση του Θεού έχει περάσει «στα χέρια» αυτών των αγίων ανθρώπων. Άγιοι και να προκαλούν πληγές; Ε ναι, έτσι γράφει η Αποκάλυψη.
Μάλλον τους βολεύει τους άπιστους, να κάθονται οι πιστοί να τους σκοτώνουν και να τους βασανίζουν, αλλά δεν είναι πάντα έτσι. Κάποιες φορές σκοτώνουν και οι πιστοί.
Ο Θεός είναι αγάπη και αυτό φαίνεται παντού και στην σταύρωσή του. Αυτός όμως ο ίδιος «καὶ διαφθεῖραι τοὺς διαφθείροντας τὴν γῆν» (Αποκ. ΙΑ΄18). Η ανθρωπότητα όλη και ο καθένας από εμάς, γεννιέται και βρίσκεται μέσα στον ήδη κατασκευασμένο, από τον Θεό, κόσμο. Τον έφτιαξε έτσι ώστε να διαλέξουμε μόνοι μας την θέση μας. Ή μαζί του ή χώρια του. Παθήματα υπάρχουν και μαζί του, αλλά δε μπορούν με τίποτα να συγκριθούν με αυτά που είναι χώρια του. Βάλθηκε ο κόσμος να μας βασανίζει, για να νομίζουμε ότι είναι καλύτερα χώρια του. Όμως όχι, μαζί του είναι η ανάσταση και η ζωή. Προσδοκώ Ανάστασιν νεκρών, και ζωήν του μέλλοντος αιώνος. Αμήν.
Ήρθε προχτές στη μνήμη μου, το κείμενο εκείνο της Καινής Διαθήκης, που μιλάει για τους προφήτες του Θεού οι οποίοι θα δράσουν τον καιρό του αντιχρίστου. καὶ εἴ τις αὐτοὺς θέλει ἀδικῆσαι, πῦρ ἐκπορεύεται ἐκ τοῦ στόματος αὐτῶν καὶ κατεσθίει τοὺς ἐχθροὺς αὐτῶν· καὶ εἴ τις θελήσει αὐτοὺς ἀδικῆσαι, οὕτω δεῖ αὐτὸν ἀποκτανθῆναι. οὗτοι ἔχουσιν ἐξουσίαν τὸν οὐρανόν κλεῖσαι, ἵνα μὴ ὑετὸς βρέχῃ τὰς ἡμέρας τῆς προφητείας αὐτῶν, καὶ ἐξουσίαν ἔχουσιν ἐπὶ τῶν ὑδάτων στρέφειν αὐτὰ εἰς αἷμα καὶ πατάξαι τὴν γῆν ἐν πάσῃ πληγῇ, ὁσάκις ἐὰν θελήσωσι. (Αποκ. ΙΑ΄ 5-6)
Βλέπει κανείς εδώ, ότι ακόμα και στον καιρό αυτού του ίδιου, του μέγιστου κακού ανθρώπου, που θα είναι κοσμοκράτορας και θα έχει και τους δαίμονες στις διαταγές του, οι πιστοί έχουν δύναμη. Ακόμα και τότε θα υπάρχει η αλήθεια σαν φωτιά που βγαίνει από το στόμα τους. (Αν έτσι ερμηνεύεται το πυρ εκ του στόματος). Βλέπει μάλιστα πως ούτε να τους σκοτώσουν δε θα μπορούν, αλλά θα σκοτώνονται όσοι θελήσουν να τους αδικήσουν.
Σας εξομολογούμαι αδέρφια, ότι χαίρομαι που θα τιμωρούνται εκείνοι που θα θελήσουν να τους αδικήσουν. Δεν ξέρω αν θα μου το καταλογίσετε σαν έλλειψη αγάπης στους εχθρούς, αλλά χαίρομαι. Χαίρομαι που υπάρχει, έστω μια περίπτωση, που δεν παρουσιάζονται οι πιστοί καρπαζοεισπράκτορες, αλλά «βαράνε στο ψαχνό». Βέβαια και ο Άγιος Νικόλαος ο Πλανάς, πήρε ένα ξύλο και σακάτεψε μερικούς ασεβείς. Ο Μωυσής σκότωσε έναν Αιγύπτιο.
Θα μου πείτε, καλά αυτά σου αρέσουν εσένα; Οι σκοτωμοί; Όχι δε μου αρέσουν, αλλά δε μου αρέσει και να μας βασανίζουν ατιμώρητοι και να το απολαμβάνουν. Ίσως πάλι μου πείτε, και εσύ αμαρτωλός είσαι αλλά ο Θεός δε σε σκότωσε. Ε, τον ευχαριστώ πολύ και τον παρακαλώ να με αξιώσει σε μετάνοια και σωτηρία. Ίσως να υπάρχουν περιστάσεις που δικαιολογείται εκείνος που σκοτώνει. Όταν έρχονται εναντίον του αποφασισμένοι άνθρωποι για κάθε κακό, αποκτηνωμένοι, ίσως και να δικαιολογείται και να δικαιώνεται.
Βλέπουμε πως οι προφήτες θα προκαλέσουν πληγές σε αυτούς που καλοπερνούν αδικώντας. Είναι κακοί και χαιρέκακοι οι προφήτες; Όχι βέβαια. Η δίκαια κρίση του Θεού έχει περάσει «στα χέρια» αυτών των αγίων ανθρώπων. Άγιοι και να προκαλούν πληγές; Ε ναι, έτσι γράφει η Αποκάλυψη.
Μάλλον τους βολεύει τους άπιστους, να κάθονται οι πιστοί να τους σκοτώνουν και να τους βασανίζουν, αλλά δεν είναι πάντα έτσι. Κάποιες φορές σκοτώνουν και οι πιστοί.
Ο Θεός είναι αγάπη και αυτό φαίνεται παντού και στην σταύρωσή του. Αυτός όμως ο ίδιος «καὶ διαφθεῖραι τοὺς διαφθείροντας τὴν γῆν» (Αποκ. ΙΑ΄18). Η ανθρωπότητα όλη και ο καθένας από εμάς, γεννιέται και βρίσκεται μέσα στον ήδη κατασκευασμένο, από τον Θεό, κόσμο. Τον έφτιαξε έτσι ώστε να διαλέξουμε μόνοι μας την θέση μας. Ή μαζί του ή χώρια του. Παθήματα υπάρχουν και μαζί του, αλλά δε μπορούν με τίποτα να συγκριθούν με αυτά που είναι χώρια του. Βάλθηκε ο κόσμος να μας βασανίζει, για να νομίζουμε ότι είναι καλύτερα χώρια του. Όμως όχι, μαζί του είναι η ανάσταση και η ζωή. Προσδοκώ Ανάστασιν νεκρών, και ζωήν του μέλλοντος αιώνος. Αμήν.
Σχόλια